Koszt szyn miedzianych: porównaj ważność wyceny, bazę metalu i kredyt za złom

Dwie wyceny szyn miedzianych mogą pokazywać ten sam stop, ten sam przekrój i 4% różnicy ceny. Jedna ustala bazę metalu w dniu zamówienia; druga resetuje ją przed wysyłką. Jedna zawiera kredyt za złom według stawki czystych odpadów od recyklera; druga zakłada mieszane wióry. Niższa cena nagłówkowa nie jest koniecznie niższym kosztem netto.

Ustaw te warunki na wspólnej bazie, zanim przypiszesz oszczędność maszynie lub układowi cięcia. Użyteczna liczba to koszt netto materiału miedzianego dla tej samej zaakceptowanej produkcji, w tym samym okresie cenowym i zakresie dostawy.

Zamień ważność wyceny w regułę cenową

Zacznij od gatunku materiału, stanu, przekroju, dostarczonej długości i ilości. Następnie oddziel bazę metalu od opłat konwersyjnych, frachtu i innych wycenionych kosztów. London Metal Exchange prowadzi referencyjny rynek miedzi, ale wycena referencyjna nie obejmuje każdego kosztu dostarczenia określonego przekroju szyny do zakładu.

«Ważna przez siedem dni» jest niepełna, jeśli składnik metalowy może zostać później zresetowany. Poproś każdego dostawcę o wskazanie:

• dokładnej referencji ceny lub stałej bazy metalu, waluty i okresu referencyjnego;
• zdarzenia, które ustala cenę metalu, np. przyjęcie zamówienia lub alokacja materiału;
• które premie i opłaty dostawcze pozostają stałe;
• co zmienia się po terminie ważności lub jeśli data dostawy się przesunie.

Zapisuj datę każdego wejścia. Jeśli jedna oferta używa ceny dziennej, a druga średniej miesięcznej, najpierw porównaj ich mechanizmy cenowe; sumy nagłówkowe mogą odzwierciedlać różne okresy rynkowe. Odśwież zarówno wyceny zapasu, jak i złomu przed zatwierdzeniem zakupu, zamiast zastępować tylko bardziej widoczną referencję miedzi.

Odejmij kredyt za złom od obu tras

Dla materiału kupowanego i przetwarzanego w tej samej granicy porównania:

Koszt netto materiału = masa zakupionego wsadu × dostarczona cena zapasu − masa sprzedanego złomu × netto cena odzysku

Użyj wyceny swojego recyklera dla rzeczywistego strumienia złomu. Klasyfikacja, zanieczyszczenie, ważenie, opłaty za odbiór i termin płatności wpływają na odzysk. Jeśli opłaty za odbiór lub przetwarzanie są naliczane osobno, odejmij je od ceny odzysku lub dodaj jako osobne koszty — raz.

Rozważ hipotetyczne zadanie produkujące 1.000 kg zaakceptowanych części. Trasa A osiąga 90% wydajności zaakceptowanej produkcji; trasa B 95%. W tym uproszczonym przykładzie cały materiał poza zaakceptowanymi częściami jest sprzedawany jako złom, bez zatrzymanych resztek i nieewidencjonowanych strat. Przyjmuje się, że dostarczony zapas kosztuje 12 USD/kg, a netto odzysk złomu wynosi 8 USD/kg. Stawki odzysku różnią się znacznie: czyste, posegregowane odpady szyn mogą odzyskać dużą część ceny zakupu, podczas gdy zanieczyszczone wióry, mieszane stopy lub materiał z przyczepioną izolacją mogą odzyskać znacznie mniej. Wartość 8 USD/kg jest ilustracyjna dla czystych odpadów, a nie założeniem dla całej witryny. Te ceny są danymi obliczeniowymi, a nie bieżącymi notowaniami rynkowymi.

Wymagany wsad to zaakceptowana produkcja / wydajność. Trasa B zmniejsza zakup zapasu o 701,75 USD, ale zmniejsza też przychody ze złomu. Korzyść netto materiału wynosi 233,92 USD, obliczona przed zaokrągleniem wartości pośrednich.

Innym sposobem sprawdzenia wyniku jest pomnożenie redukcji wsadu przez różnicę między kosztem zapasu a odzyskiem złomu:

(1.000 / 0,90 − 1.000 / 0,95) kg × (12 − 8) USD/kg = 233,92 USD

W tym bilansie masy każda zmiana spreadu o 1 USD/kg zmienia korzyść z wydajności o około 58,48 USD. Mniejszy spread zmniejsza oszczędność netto materiału, nawet jeśli ilość unikniętego zapasu się nie zmienia. Robocizna, finansowanie, wykończenie i koszty maszyny pozostają poza tym obliczeniem i wymagają własnych pozycji.

Resztka nie jest automatycznie przychodem ze złomu

Użyteczna resztka pozostaje w zapasie, dopóki nie zostanie zużyta, sprzedana lub odpisana. Oznacz jej materiał, przekrój i pozostałą długość, aby późniejsze zadanie mogło ją faktycznie wykorzystać. Liczenie resztki jednocześnie jako zapasu wielokrotnego użytku i sprzedanego złomu daje dwa kredyty temu samemu materiałowi.

Odrzucone gotowe części również wymagają osobnego rejestru. Sprzedaż ich metalu może odzyskać część wartości, ale zakład wydał już czas na cięcie, wykrawanie, gięcie lub wykończenie. Układ o dobrej wydajności materiału nadal może być kosztowny, jeśli zwiększa te straty.

W próbie uzgodnij materiał początkowy i nowy wsad z zaakceptowanymi częściami, zatrzymanymi resztkami, sprzedanym złomem i udokumentowanymi stratami. Użyj tego samego okresu i granicy pomiaru dla obu tras. Jeśli układ dostawcy zależy od łączenia kilku zamówień, sprawdź, czy te zamówienia zwykle przychodzą razem i dzielą wymaganą specyfikację materiału.

Użyj porównania w wycenie sprzętu

Dla stanowiska wykrawająco-tnącego poproś o układ dla reprezentatywnego pliku zamówienia, jego masę wsadu i pozostawiane resztki. Zapytaj, jak te resztki są identyfikowane i odzyskiwane, i uwzględnij obsługę lub programowanie potrzebne do ich ponownego użycia.

Przenieś do porównania sprzętu tylko zweryfikowaną korzyść netto materiału. Utrzymuj cenę zakupu, oprzyrządowanie, instalację i inne koszty w modelu kosztu maszyny do szyn. Jeśli proponowana roczna oszczędność zależy od określonego miksu zamówień lub ceny złomu, pokaż, jak zmienia się, gdy te dane się poruszą.

Przykład ROI gniazdowania 3D może używać innego założenia odzysku złomu; ustaw oba modele na tej samej wycenie recyklera przed porównaniem oszczędności. Po stronie celnej decyzji o imporcie materiału utrzymuj obliczenie cła osobno; przewodnik po kosztach Section 232 obejmuje tę granicę.

Końcowy arkusz porównania powinien pozwalać działowi zakupów zastąpić cenę zapasu, cenę odzysku lub datę ważności wyceny szyn bez przebudowywania modelu. Przed następnym przeglądem wycen ponownie wykonaj ten sam bilans masy na aktualnych danych dostawcy. Jeśli korzyść netto znika, gdy zmienia się cena odzysku, na czym właściwie opiera się uzasadnienie sprzętu?